تنهایی متفاوت

از فلسفه تا سفسطه یک عمر دویدم # آخر نه به اقرار رسیدم نه به انکار "فاضل نظری"

تنهایی متفاوت

از فلسفه تا سفسطه یک عمر دویدم # آخر نه به اقرار رسیدم نه به انکار "فاضل نظری"

آقای لباس شخصی

جمعه, ۱۹ خرداد ۱۳۹۶، ۰۴:۰۳ ق.ظ

یک عکس است,

نه, یک اثر هنری؛ این بیشتر حق مطلب را ادا میکند

از لحظه ی اول این صحنه عجیب بر دلم نشست, 

حرف ها دارد این عکس

آن تفنگ دوربین داری که برایمان نماد "جنگ های سوریه" شده است,

آن کُلتی که نماد "جنگ نزدیک" و رو در رو است,

آن "لباس های شخصیتان",

آن یکی با "پیراهن روی شلوار" ,

این یکی "پیراهن زیر شلوار",

این به دل آتش زدن "دلیرانه و محتاطانه" تان,

آن چهره هایتان,

که هیچ وقت سمت دوربین نبود,

که هنوز هم برایمان "گمنام" است,

نمیدانم این عکس را چه کسی گرفته, اما

حس میکنم دکمه ی شات را خداوند فشار داده..

خدا حفظتان کند #مدافعان_ایران

۹۶/۰۳/۱۹
ت.ن

نظرات  (۱)

و ما, همه ی "اینهایی" که نوشتم را, مسخره میکردیم, شرمنده ام آقای لباس شخصی

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">