تنهایی متفاوت

از فلسفه تا سفسطه یک عمر دویدم # آخر نه به اقرار رسیدم نه به انکار "فاضل نظری"

تنهایی متفاوت

از فلسفه تا سفسطه یک عمر دویدم # آخر نه به اقرار رسیدم نه به انکار "فاضل نظری"

بدون عنوان

دوشنبه, ۲۶ تیر ۱۳۹۶، ۰۲:۱۹ ق.ظ
سلام.
میدونی..
از ته دلم دوست دارم بنویسم
اصلا حس میکنم شاید همه یه نویستده ی درون دارن که فقط فعال نیست شاید.

ای کاش ادبیاتم اونقدر خوب بود که میتونستم حال خودمو توصیف کنم.

توی مطلب یک دوستی بود که آدمها چیزی رو مینویسن که دوست دارن باشن. نه اون چیزی که هستن، بنظرم حرف درستیه

بنظرم هر کسی که چیزی مینویسه دوست داره حس کنه یکی دیگه اون رو میخونه..
میدونی.. شاید بخاطر همینه که اصلا وبلاگ درست شده. وگرنه توی دفتر هم میشه نوشت. توی ورد هم میشه نوشت.
و شاید بخاطر همینه که همش حس میکنم متن هامو برای کسی مینویسم.. حتی اگر هیچکس اینجا نمیاد
نمیدونم شاید خودم در آینده

البته شاید هم توی وبلاگ واسه این مینویسیم که بمونه! بعدا ها بیایم بهش سر بزنیم.
نمیدونم

دلایل بیشتری شاید بشه شمرد.

۹۶/۰۴/۲۶
ت.ن

نظرات  (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">