تنهایی متفاوت

از فلسفه تا سفسطه یک عمر دویدم # آخر نه به اقرار رسیدم نه به انکار "فاضل نظری"

تنهایی متفاوت

از فلسفه تا سفسطه یک عمر دویدم # آخر نه به اقرار رسیدم نه به انکار "فاضل نظری"

کی گفته همه چشمه ی هنرن

دوشنبه, ۲۳ مرداد ۱۳۹۶، ۰۷:۵۱ ق.ظ
سلام. تصمیم گرفتم دیگه اول پست ها سلام ننویسم. همین الان یهویی..

و اما بعد.

قبلا فکر میکردم همه یه نویسنده ی درون دارن. همه یه روی زیبا و هنرمندانه و متن های دلبرانه نوشت و عکس های هنری بگیر و فکر های روشن بکن و آرزو های قشنگ داشته باش دارن. واسه همه هست. هی چه دنیای رنگارنگ قشنگی.. آسمونش آبی آدماش رنگی..

الان؟
همه ی این ها وقتیه که آدم تو رفاه و آسایش باشه. مشکل مالی نداشته باشه. اصلا بنظرم بچه های خانواده های مرفه! بیشتر هنرمند و هنردوست و این ها میشن تا اون هایی که مجبورن همراه درس خوندن کار هم کنن.
اصلا بنظرم مشکل مالی و هنر با هم اینجورین : !==
آخه کِی از اونی که دغدغه ی نون شب داره هنر چکیده!؟ دغدغه ها.. یعنی نگران باشه اگه تا امشب پول در نیاره خودش، یا خانوادش یا هرچی، مجبورن شب دل خالی سر زمین بذارن.

من به دنیایی که همه فکر های قشنگ و لبخند های از ته دل داشته باشن.. دنیایی که اگه به هرکسی یه وبلاگ بدی پست هایی که میذاره خوندنی باشه رو امیدوارم.
اون روزی که کسی دغدغه ی مالی نداشته باشه.



+ اصلا مگه میشه هنر از همه بجوشه؟ اینجوری که قشنگ نیست! شاید هم هست. هنر محدوده؟ کاش نباشه
+ همین هاست که ما رو میسازه. همین الان که نوشتمش دیدم شاید اشتباه فکر میکنم

- مرفه منظورم کسیه که برای زندگی معمولی مشکلی نداره. معمولی! یعنی بدون تلویزیون ۳*۲ متر و یخچال ۶ در ۷لایه یا موتور سوخت جت.
۹۶/۰۵/۲۳
ت.ن

نظرات  (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">