تنهایی متفاوت

از فلسفه تا سفسطه یک عمر دویدم # آخر نه به اقرار رسیدم نه به انکار "فاضل نظری"

تنهایی متفاوت

از فلسفه تا سفسطه یک عمر دویدم # آخر نه به اقرار رسیدم نه به انکار "فاضل نظری"

چقدر دنیا داره کوچیک میشه

جمعه, ۱۴ مهر ۱۳۹۶، ۰۷:۵۷ ب.ظ

سلام. هر روز که میگذره، همه ی تجربه های جدیدی که پیدا میکنم

با همه ی آدم های جدیدی که آشنا میشم میبینم انسان روز به روز به هیچ و پوچ نزدیک تر میشه

و نیازش به پایان این سردرگمی بیشتر میشه

و من با تمام وجودم این سردرگمی رو احساس میکنم

شاید چون خودم سخت گرفتار این سردرگمی ام

به قول شهید آوینی، انسان باید به نیستی برسه تا توی اون وادیه هیج، وجود خودش رو پیدا کنه.


و وای از دست حوادث

وای از دست زمان که با نشون دادن این همه تغییراتِ ساکن توجه انسان رو به این سردرگمی کم میکنه.


باز هم بقول شهید آوینی، انسان هرچه به ایستایی و سکونت عادت بیشتری کنه اون انقلابی که روحش میطلبه سختی بیشتر و فداکاری و ایثار بیشتری رو نیاز داره.


و ای انقلابی که نه مثل ۳۰ سال پیش زمین رو، که تمام هستی و عالم وجود رو تحت تاثیر خودت قرار میدی، انسان بی صبرانه منتظر وقوع بی نظیرت توست..

۹۶/۰۷/۱۴
ت.ن

نظرات  (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">