تنهایی متفاوت

از فلسفه تا سفسطه یک عمر دویدم # آخر نه به اقرار رسیدم نه به انکار "فاضل نظری"

تنهایی متفاوت

از فلسفه تا سفسطه یک عمر دویدم # آخر نه به اقرار رسیدم نه به انکار "فاضل نظری"

شاید این راه

جمعه, ۲۸ مهر ۱۳۹۶، ۱۲:۳۱ ب.ظ

سلام.

روز سه شنبه هفته قبل معارفه ۹۶یا بود. فرم انجمن اسلامی رو پر کردم

شنبه شب جلسه ی چگونه نقد شویم یا همچین چیزی بود

هاشمی پور یا همچین فامیلی داشت، خیلی خوب صحبت میکردن، درباره ی نقد شدن و دقیقا چیزایی که میگفت رو خودش هم بهشون عمل میکرد. نه این که اون بحظه بگه و عمل کنه، مشخص بود همیشه به این چیزایی که میگه عمل میکنه


دو سه روز پیش رفتم و یه کتاب امانت گرفتم مهاتما گاندی و مارتین لوترکینگ - قدرت مبارزه ی عاری از خشونت

عجب!!

دنیا جاییه که ما هرچی هم یاد بگیریم به معنای واقعی هنوز هیچی یاد نگرفتیم. اونجایی که فکر میکنم نظرم درباره ی موضوع انتقاد دیگه ته تهشه میبینم نه! = کلی حرف و نظریه و بحث هست که هنوز باهاشون آشنا نشدم.

مبارزه ی عاری از خشونت

برام خیلی سخته قبول کردنش، شک داشتن به کارایی، شک کردن به سنت خودمون، شک گذرگاه خوبیه


یعنی حسین نباید دست به شمشیر میبرد!؟

مگه نه اینکه علی سکوت کرد!؟ 

مگه نبودن فرزندان حسین علیه سلام که دونه دونه تلاش خودشونو میکردن اما بدون خشونت فیزیکی نسبت به دستگاه حاکم!؟

مگه نبودن امام های ما که هر کدوم زندانی و شهید شدن!؟

مگه همه ی ائمه ی بعد از حسین پیرو ایشون نبودن!؟


پس بنظرم این چیزی که ما بشر قرن ۲۰ بهش رسیده هنوز ناقصه، باید دست به اصلحه برد، اون جایی که حسین علیه تاریکی قیام کرد و خشم خودش رو برای خدا بر حیوانات آدم نما به کار برد، اونجا جاییه که ما هم باید متوسل به خشونت فیزیکی بشیم، وگرنه چه معنی داشت که خدا خشم رو توی وجود انسان بذاره؟

اما آره، مثل حسین، حتی تا لحظه ی آخر هم باید به شمر مهلت توبه داد، باید حر رو با روی باز پذیرفت

۹۶/۰۷/۲۸
ت.ن

نظرات  (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">